Wellington en einde Noord eiland

Wellington 10 en 11/03

De hoofdstad van NZ.
Slechts 400.000 inwoners en het kleine broertje van Auckland.
Kunst, cultuur, everything, you name it
‘S Avonds hebben we nog een toerke in Wellington gedaan. The beehive, parliament, St Pauls Old church zagen we allemaal vanuit onze campervan… We vonden gewoon geen deftige parkeerplaats voor ons huisje op wielen in de ‘big city’.
Een slaapplaats vinden we wel…enkele kilometers buiten het centrum, op een kleine parking, net naast het water… veel wind die avond, maar al snel staan er meerdere campervans rond ons, en hebben we daar minder last van.

11/03 Naar het Te Papa museum.
Het museum is prachtig en we hebben te weinig tijd om alles te zienn omdat we de ferry geboekt hebben die namiddag. Met een uur vertraging, door het slechte weer in Cook Strait, vertrekken we richting South Island.

Afsluiter Noordereiland….
Naast de toeristische highlights, de vriendelijke mensen en de prachtige uitgestrekte natuur met zijn wisselende landschappen en vegetatie (zoals het in de boekjes staat) zijn er hier nog enkele van onze eigen vaststelling ….
- Bakeries zijn geen bakkerijen zoals bij ons, het zijn winkeltjes met alle soorten koeken, doughnuts, muffins, zoetigheid, brownies, maar een echt brood kan je er niet vinden.
- s’avonds loopt er amper volk op straat
- Er rijden hier veel gekende merken van wagens rond, maar meestal modellen die we wij ons niet kunnen kopen.
- Je kan maar best je Visa én Masterkaart mee hebben, want de ene keer werkt visa niet, de andere keer is het MC die faalt,
- De toiletten (ook de openbare!) zijn hier allemaal altijd proper. Echt overal!
- Bijna iedereen woont in een gelijkaardig houten huis, bungalowstijl, je bestelt het (cataloog, of kiest er eentje uit hun aanbod dat ze langs de weg tentoonstellen) en enkele weken later staat het er.
- Brievenbussen staan meestal gegroepeerd, langs de hoofdweg..
- Zoveel schapen en koeien tezamen heb je nog nooit gezien (en de koeien zijn meestal helemaal zwart, of met een heel ander vlekkenpatroon dan de onze -)
- De eerste roofvogel die je boven de bossen ziet cirkelen, trekt direct je aandacht, want bij ons zie je die nog maar zelfden. De 20ste diezelfde dag, merk je niet meer op.
- De NZ’ers haten de possums, Het zien er nochtans zo een lieve, kleine, fluffie zachtaardige beestjes uit.. Maar deze knaagdieren zijn zoals onze ratten, .. Erger nog, want ze bijten alles kapot. De kleine boompjes, de jonge scheuten en kiwi eieren (van de bedreigde niet vliegende vogels) zijn hun favoriete maaltijd. Hoe meer je er dood rijdt hoe beter, maar tot nu toe zijn we er van gespaard gebleven…
- Elke dag komen we wel ergens wegenwerken tegen. De NZ’ers onderhouden hun wegen heel goed, en opvallend zijn de vele vrouwen die aan wegenwerken doen. Zware pletwalsen, grote grasmaaiers… Meestal zit er een vrouw achter het stuur!
- Heel wat volk loopt op blote voeten rond. Niet dat ze zich geen schoenen kunnen permitteren, (echte armoede hebben we nog niet gezien). Ze dragen er gewoon geen.
- Kathy vindt de (vele) kronkelende bergwegeltjes maar niks.. Maar als er dan nog rukwinden aan te pas komen, zou ze liever te voet gaan… .